takip.jpg

Google de Arayın

Özel Arama

BARAKA'DA KİMLER VAR?

  • Baraka'da Kimse Yok

ETKİNLİK TAKVİMİEtkinlik Ekle

EN SON ÜYELER

  • Bu ay üye eklenmedi.
  • VİDEO GALERİLER

    ARTVİNDE HAVA DURUMU

    ARTVIN

    Diğer İlleri Görmek İçin Tıklayın »

    Genç Kalemler 17.Ekim.2012, 10:51 tarihinde hülya altun yazdı. 2873 defa okundu.

    Doğuda Öğretmen Olmak


     

    Çok duymuştum aslında kendi doğup büyüdüğü köyde görev yapan babamdan bana masal gibi gelirdi anlatırken babamın başından geçenler oysa tüm yaşanmışlığıyla onda saklıydı anıları acısıyla tatlısıyla… Hep aklımda söyledikleri; Bir masalın kahramanını canlandırırdım sanki gözümde… Anlattıklarının fotoğrafını oluştururdum beynimde. Her geçişimizde babamın görev yaptığı okuldan gözüm arkada baka kalırdım daha fazla bakmak aklımda resmettiğim o haliyle karşılaştırmak isterdim. Soğuk kış aylarında nasıl gittiğini sorardım hep çok kar yağdığını ve yaya Kokberet’ten, Bağlar’a gittiğini anlatırken yüzünde hep bir gurur ve mutluluk olurdu ve ben hiç anlayamazdım çocukken o zorluklarda görev yaptığını ve anlatırken hep bir mutlulukla anlatışını...

    Bir kahramandı benim gözümde, onu çocuk yaşta bile anlayabilmiştim. Gurur duymuştum babamın mutlulukla anlattığı için bende mutlu olmuştum ve bir profil çizmişim gözümde farkında olmadan örnek alıp bende babam gibi kahraman olmak istemiştim. Bu maslın kahramanı babamdı ve gün gelip çattı ve sanki çocukken arzuladığım bu masalı kader bana da bahşetmişti. Dinlediğim masalın içindeyim sanki babamın anlattıklarında ve aklımda resmettiğim tabloda eksik kalanları bir bir yerleştirip tamamlıyorum artık. Babamın yaşadıklarını anlamakta halen zorlanıyorum tabi onun yaşadığı dönemin zorluklarını biliyorum ki asla resmedemeyeceğim ama onun gibi zorluklara alışmayı ve bunun üstesinden gelip babamın yaşadıklarını hatırlayıp güç kazanacağım ve onun gibi bir kahraman olabilmek için ve bu zorlukların üstesinden gelebilmek için çabalayacağım.

    Ben daha yolun başındayım memleketin neresi olursa olsun elimizden gelenin en iyisini yapmak için çabalayacağım. Doğuda öğretmen olmak sanki tamamlanmamış bir masalı resmetmek değil artık benim için. Birebir teneffüs ettiğim bir gerçek. Zorluklarını ve güzelliklerini tam ortasında yaşadığım bir gerçek. Artık benim de babama anlatacağım çok şey var.
    o Çünkü o zamanın şartları daha zor ve meşakkatliydi. Ben şu an Kars/Kağızman Pınargöze İlköğretim okulunda görev yapmaktayım. Burda insan hayata tutunmak ve kendi ayakları üstünde durmaya çalışıyor daha çok. Sanki 20 yıl öncesine geri döndüm birden. Bu hem iyi hem de kötü benim için. İyi yanı çatırdayan bir sobanın yanında herkes misafirler, ev sohbetleri her şey eskisi gibi bu yanını çok seviyorum. Bir de sobayı yakarken ne zorlukla yakıldığını fark ettim. Eğer sobamız yanıyorsa gerisi çok önemli değil. Bir de köyde öğretmen çok değerli insanlar önünü ilikleyecek nerdeyse bu benim en sevdiğim yanı köyümün. Tıpkı benim köyüm gibi insanları okumuş ve okuyana saygılı bir köy. Kağızman’a ilk geldiğimde nereye gitsem hocam buyurun, hocam ne alırsınız, Yol soruyorsun daha ilk günden hocam şuadan gidilir cümlenin başı hocam.Hani şarkıda geçiyor.'' Ben severim hem okuru yazanı '' Gerçekten bunu da ispatlamış oldular. Köydeki insanlar ilk geldiğimde hocam annen seni Kadir gecesinde mi doğurdu dediler ben anlayamamıştım ilk önce çünkü benim memleketimdeki gibiydi çoğu şey misafirperverlik öğretmene verilen değer çokta yabancılamamış hemen alışmıştım.Sonradan arkadaşlarımdan duydum ki buranın ender köylerindenmiş her köyde böyle değilmiş durumlar.
    o İlk geldiğimde mısır piramitlerine benzeyen şeyin ne olduğunu sordum o kadar özenle dizilmişti ki ne işe yaradığını da merak ettim.Her evin önünde olan bu piramitlere benzeyen devasa şeyin ne olduğunu bilmek istemiştim.Bunun meşhur tezek olduğunu duyunca çok şaşırdım. Şimdi anlıyorum ki burada yılın yarısı kış nerdeyse insanların en öneli meselesi yakacak doğal olarak. Benim ev arkadaşım Kağızmanlı geldiğinde kömürle iyi yandığı için çocuklardan tezek istemişti. Bu özenle hazırlanan tezek piramitler işe yarıyor cidden.Okulumuz Birleştirilmiş İlköğretim benle birlikte üç kişiyiz 1,2,3 leri okutan öğretmenimiz Murat Öğretmen aynı zamanda müdürlükte yapıyor 4,5 leri okutan Çiğdem öğretmenimiz benim ev arkadaşım.Okulumuz eski taş okul içinde su ve tuvalet yok çocuklar soğukta dışarı çıkıyor. Bu biraz problem çocuklar ve bizim için. Bir de sevimli olduğu kadar yaramaz öğrencilerim var tabii ki, öğretmenim evinizi temizleyelim mi, öğretmenim bugün bize kurabiye versene, sobanızı yakalım mı öğretmenim. İlk gün okula gelip'' öğretmenim çay demlemirsen bize çörek pişirmisen'' diyen öğrencimin sözleri beni halen güldürüyor.'' Öğretmenim hele bize kahfaltıya gel ele güzel çay yapir annem ele güzelki'' Birde Muzzaffer Şoförümüz var tabi baştan ismini duyunca ısınmıştım tanımadan gerçekten bizimle çok ilgilenir ekmeğimiz bitince bir telefon yetiyor ne istesek getirir ve en küçük sıkıntımızda yardımımıza koşar. Köy arabaları güneş doğmadan gelir ve yolculuk yeni doğan güneş eşliğinde önümüze çıkan koyun sürüsüyle 5 dakika gecikmeyle ineriz her zaman Kağızman’a. Evlerin bacalarından çıkan duman ve insanların günün ilk ışıklarıyla işleriyle ilgilenirken çıkıyor karşımıza. En sevdiğim yanı arabadayken izlediğim, memleketimde bile göremeyeceğim kadar alabildiğince geniş bir arazi ve güneşi tüm açıklığıyla görebildiğim manzara ... Kar tanelerine vuran güneş ışınlarının kristalimsi pırıltısı tıpkı bir masalın içindeymiş gibi bir hisle kaplıyor içimi yolculuğun bitmesini istemiyorsun adeta... Komşusuz çekilmez tabi buralar uzun kış gecelerinde Necavat ablamız; Kız Hülya nerdesin çaya gel sobayı kayladım ,çay içahhh hele birde tandırdan çıkan ekmek lavaşın içine peyniri dürüm yaptınmı burda başka birşey istemiyor insan.Bazen ekmek almıyoruz öğrenciler lavaş getiriyor annem gönderdi diyerek.Kapısının önünden geçince bir köylünün hocam bir çey içah hele gelin diyerek ne kadar misafirperver olduklarını görüyor insan.Herkesin tavuğu ve hindisi vardır bir bahçesi ve inekleri var.Çok çalışıyor ve elindekiyle yetinmesini biliyorlar. Fazlasını da istemiyorlar tabi ve burda herkesin geliri eşit bulduklarını yiyorlar. Sadece geçinebildikleri kadarı gelir onlara yetiyor. Mutluluk bu belki de çok zor aranıp ta bulunamayan mutluluk bu minicik köyün içinde saklı...                                                                                                                                  Hülya ALTUN  Anasınıfı Öğretmeni /Kağızman Kars

     


    PAYLAŞ : Delicious  Facebook  FriendFeed  Twitter  Google  StubmleUpon  Digg  Netvibes  Reddit İÇERİK EKLE
    Yorum Yaz
    hülya
    hocam sizin emeğinizde büyük ben sadece içimden geçenleri yazdım.Bu fırsatı bana verdiğiniz için teşekkür ederim.
    Muhammet Avcı
    yanıklı web ailesine bir yazar daha kazandırdığımızdan mutluyum. Hülya yaşantılarını romanlaştırabi,lirsin. bu yazıyı öğretmen sitelerrine ve dergilerine de gönder.
     Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları, okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan Yanıklı Köyü Web Sitesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

    ÜYE MENÜ

    Kullanıcı Adı :

    Şifre :

    Üye Başvuru Formu - Şifremi Unuttum

    ANI DEFTERİ

    FOTO GALERİLER

    • YANIKLI KÖYÜ 5.BAHAR ŞENLİĞİ GÜNDOĞDU BURSA
    • ÖNER DUZCAN
    • artvin maceramiz ...
    • Alparslan Düzcan Foto
    • Saydam Meydan Foto Galeri
    • Medet Aydın Foto Galeri
    • Osman Avcı Foto Galeri
    • Öztürk Avcı Foto Galeri
    • Cengiz Çelik Foto Galeri

    SİTE ANKET

    Partiye mi, Lidere mi yoksa adaya mı oyunuzu vereceksiniz?




    Tüm Anketler