ramazan gelince
ramazan gelince dostlar.
çocukluğum gelir aklıma.
memleketim köyüm gelir hatırıma.
ramazan gelince çocukluk yıllarım gelir.
bir başkaydı çocukluk yıllarımda ramazan.
dumanlar tüterdi taş ocaklardan.
çadisi poğarçasi pişerdi pilekilerde
fasulye hohot kaynardı güveçlerde.
bir başkaydıköyümde ramazan.
insanların bir birine yakın olması.
büyüğü küçüğü sayıp seven.
bir başkaydı yanıklıda ramazan.
akşamın güneşi batardı yavaşça.
yaylamızdan eserdi serin bir rüzgar.
yanıklıyı örterdi narin çam kokuları.
bir başkaydı dudubette ramazan.
yaklaşırdı iftar saatı yavaş yavaş.
çil çocuk herkes bir telaş içinde.
kimi su taşırdı çeşmeden eve.
kimisi yemekleri hazırlardı serice.
karanlık çökerdi ezan saati gelmişti.
büyükten küçüğe sofra şenlenmişti.
çeşit çeşit yemekler pişmişti.
hocanın ezan sesiyle oruçlar açılmıştı.
çaylar yudumlanırdı derin derin.
teravih saatı gelince giderdik camiye.
büyükten küçüğe saf tutardık.
ah ah bir başkaydı hozabirde ramazan.
namazlar kılınır dualar edilirdi.
ara sıra ramazan sohbetleri.
erkenden yatılırdı gece kalkmak için.
saatlar kurulur sahura kalkardık.
erişteler börekler pişerdi.
çil çocuk sahura kaldırılırdı.
niyetler edilirdi yemekler yenirdi.
bir başkaydı köylerde ramazan.
YORGUN ŞAİR İBRAHİM KÖSE